Ο όρος προέρχεται από το πεδίο της πρόβλεψης πιθανότητας για εκδήλωση μελλοντικής αρρυθμίας η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει αιφνίδιο αρρυθμιολογικό θάνατο και αφορά στην εφαρμογή της κατάλληλης μεθοδολογίας για τον εντοπισμό ανάμεσα σε ασθενείς ενδιάμεσου κινδύνου εκείνου του υποπληθυσμού που διατρέχει πραγματικά υψηλό κίνδυνο ώστε να προστατευθεί κατάλληλα με εμφύτευση απινιδωτη (ICD).

Η διαστρωμάτωση εξατομικεύει την πιθανότητα μελλοντικού κινδύνου και η μεθοδολογία της διαφοροποιείται ανάλογα με το είδος της μυοκαρδιοπάθειας. Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν δεδομένα από το ιστορικό, το είδος και την έκταση της διαταραχής στο μυοκαρδιακό υπόστρωμα, την Ηλεκτροκαρδιογραφία ηρεμίας 12 απαγωγών, την παρουσία Όψιμων Δυναμικών σε SAECG, την συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφία από Holter ρυθμού 24 ωρών, την λειτουργική κατάσταση της καρδιάς από την Υπερηχοκαρδιογραφία, την απεικόνιση με Μαγνητική και την προκλησιμότητα κοιλιακής ταχυαρρυθμιας σε Προγραμματισμένη Κοιλιακή Διέγερση κατά την διενέργεια Ηλεκτροφυσιολογικης μελέτης είναι δυνατό αξιολογώντας τους μετεμφραγματικούς ισχαιμικούς ασθενείς να εντοπιστούν όσοι ενέχουν αυξημένο κίνδυνο για αιφνίδιο αρρυθμιολογικό θάνατο και να προστατευθούν με απινιδωτή (ICD). Στην υπερτροφική, στην διατατική μυοκαρδιοπάθεια και στις καναλοπάθειες η μεθοδολογία μπορεί να διαφοροποιείται και να συμπεριλαμβάνει την χρήση ειδικών προγνωστικών scores ή εξειδικευμένου γενετικού ελέγχου.

Κατ' ανάλογο τρόπο, με μια ενεργητική διερευνητική προσέγγιση αξιολόγησης πολλαπλών δεδομένων μπορεί σε εξεταζόμενους με προδιαθεσικούς παράγοντες κίνδυνου να γίνει εξατομικευμένη προσέγγιση για έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπιση υποκλινικής στεφανιαίας νόσου, κολπικής μαρμαρυγής και αρτηριακής υπέρτασης.